Kepçe: Fabrika, Okul ve Hastane Yemekhanelerinde Kamerayla Porsiyon Gramajı ve Tabak Artığı Ölçümü

Problem

Fabrikalar, okullar ve hastaneler yemek hizmetini çoğu zaman toplu yemek firmalarından alıyor. Sözleşmede porsiyon gramajı, et miktarı ve menü çeşitliliği yazıyor ama bunu ölçen kimse yok. Çalışanlar "porsiyonlar küçüldü" diye şikâyet ediyor, yemek firması itiraz ediyor, satın alma birimi arada kalıyor. Öte yandan tabaktan dönen yemek de ölçülmüyor: hangi yemeğin sevilmediği, hangi gün fazla pişirildiği bilinmiyor. Hem para hem gıda çöpe gidiyor.

Çözüm

• Servis hattına yerleştirilen, yukarıdan çeken kamera ve yük hücreli tartı her tablayı birkaç saniyede okur. Yemek türünü tanır, porsiyonun gramajını ölçer.
• İade bandındaki ikinci istasyon tabak artığını yemek bazında tartar ve görüntüyle sınıflandırır.
• Kamera yalnızca tablayı görür, insan yüzü görmez; görüntüler cihazda işlenip silinir, buluta yalnızca sayılar gider.
• İşveren paneli: sözleşme gramajından sapma, en çok artık bırakılan yemekler, gün ve vardiya bazında tüketim, tabladaki QR ile toplanan memnuniyet puanı.
• Yemek firmasıyla paylaşılan ortak rapor menü ve üretim miktarını iyileştirmek için kullanılır; hakediş görüşmelerinde ortak veri olur.

Neden şimdi?

Gıda enflasyonu toplu yemek sözleşmelerini her yıl yeniden pazarlığa açıyor; işverenler ödedikleri bedelin karşılığını ölçmek istiyor. MEB’in okullarda ücretsiz öğle yemeği uygulamasını genişletmesi kamu tarafında da porsiyon ve kalite denetimi ihtiyacını büyütüyor. Görüntü tanıma modelleri ve uç bilgisayarlar, bu ölçümü yemekhane başına makul bir aylık bedelle yapılabilir hâle getirdi.